Núverandi ríkisstjórn er ekki stikkfrí, í gegn um Nató hefur hún stutt linnulausar loftárásir á Líbýu. Í því stríði veit engin hve margir hafa fallið, enda hafa stóru fréttastofurnar lítinn áhuga á afleiðingu stríða. Alla vega eru heilu borgirnar rústir einar, þar sem þungvopnaðir uppreisnarmenn fara enn þá um, og skjóta á það sem þeim sýnist.

Hér er lítil frétt frá Líbýu sem verkja upp spurningar. Var það þetta sem við vildum.

Þeir Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson komu svo okkur Íslendingum á lista hinna viljugu í ólöglegu árásarstríði.

Já, skömm okkar er mikil.

En annað hangir á spýtunni. Óráðsíua veltiáranna fyrir hrun, þar sem stjórnir lífeyrissjóðanna stóðu á hliðarlínunni og klöppuðu upp útrásina, er nú að koma í bakið á okkur. En um það þegir Arnar að sjálfsögðu, ásamt klappstýruliðinu í stjórnum sjóðanna. Þar er enn kátt á hjalla og engin hefur axlað ábyrgð. Þar er verkefnið að bjarga gjaldþrota fyrirtækjum og eigin skinni. Það kalla snillingarnir Framtakssjóð, þvílíkt rangnefni.

Það var átakanlegt að hlusta á fréttamanninn lýsa vist okkar lífeyrisþega í „helgum steini” fátæktar og umkonuleysis. Já, hún er björt framtíðin hjá þeim sem enga bera ábyrgðina og geta skammtað sér sjálfum úr óendanlegum framtakssjóðum. En við óbreyttir, getum hins vegar bara minnkað við okkur bæturnar. (Það kallast bætur þegar aldraður maður tekur út sparnað sinn, en styrkur þegar stolið er úr sjóðnum fólksins,og sett í vonlaus fyrirtæki.)

Á sama tíma og ríkisstjórnum kreppuhrjáðra landa er gert að skera niður velferðarkerfið er verið að bæta í vegna hermála, ásamt því að tilgangslaust skrifræði eykst, þar sem einn hefur eftirlit með öðrum í endalausum spíral. Að lokum verða eftirlitskerfin, sem hafa verið einkavædd, sjálfbær með eigin líf og ósnertanleg, enda rekin af einkaframtakinu á kostnað almennings. Á sama tíma er agnúast út í starfsemi í almanna eign og krafa gerð til einkavæðingar.

Dæmi um þetta eru t.d. herskipakaup í Grikklandi, þegar verið er að skera niður mennta- og heilbrigðiskerfið þar í landi. Þá eru Evrópuþjóðir að endurnýja vopnabúr sín, enda nýloknir við að drepa tugi þúsunda í Líbýu, í stríði sem litlar sögur fara af að sigri loknum. Enda hefur enginn áhuga á afleiðingu stríða, nema til þess að skipta upp herfanginu.

Skrifræðið birtist svo okkur Íslendingum svo í rándýru aðlögunarferli að ESB, sem þjóðin er á móti, á sama tíma og verið er að fækka sjúkraplássum og minka þjónustu við sjúka og aldraðra..

Almennt er þeir menn taldir léttklikkaðir sem kaupa sér byssur, þegar fjölskyldan líður skort, en í heimspólitíkinni kallast það stjórnviska.

Hvað svo sem öðru líður þá var mér þetta kennt í skóla:

„En ef landsmenn vilja halda frelsi sínu því er þeir hafa haft síðan er land þetta byggðist þá mun sá til vera að ljá konungi einskis fangstaðar á, hvorki um landaeign hér né um það að gjalda héðan ákveðnar skuldir þær er til lýðskyldu megi metast. En hitt kalla eg vel fallið að menn sendi konungi vingjafir, þeir er það vilja, hauka eða hesta, tjöld eða segl eða aðra þá hluti er sendilegir eru. Er því þá vel varið ef vinátta kemur í mót. En um Grímsey er það að ræða ef þaðan er engi hlutur fluttur sá er til matfanga er þá má þar fæða her manns. Og ef þar er útlendur her og fari þeir með langskipum þaðan þá ætla eg mörgum kotbóndunum muni þykja verða þröngt fyrir durum.” (Einsi öfugsnúni)

Trúlega geta menn ekkert lært og sakir lýðskrums líðandi stundar má þjóðarhagur sín lítils.

Þetta er kemur upp í hugann, þegar hlustað er á fréttir um vandræðagang fjármálakerfis kapítalismans. Það er orðið ljóst að kerfið er ónýtt og það verður ekki lagað. Það þarf einfaldlega að gefa upp, það var vitlaust gefið. Langvarandi vaxtaokur hefur sogað allan mátt úr einstaklingum og opinberum fyrirtækjum, sem ekki eiga möguleika á að greiða uppsettar skuldir á mannsævi, einkafyrirtæki og auðmenn fá hinsvegar afskrifað.

En því miður er stjórnmálastéttin ekki vandanum vaxin, ásamt því að auðmjúk blaðamannastétt þjónar eigendum sínum. En eftir (heilaþvegnu)höfðinu dansa svo limirnir.

Eitt er þó víst, hún verður þakklát íhaldsstjórnin sem tekur við af þessari með hreint borð og vængstífðann verkalýð. En því er ekki að leyna að það angrar mann, að þetta hafi svo eftir allt, bara snúist um völd en ekki hugsjónir. Já, vald spillir.

Í Líbýu hefur trúlega átt sér stað einn stærsti stríðsglæpur seinni tíma, þar sem Nató sprengdi uppreisnarmönnum leið í gegnum landið í skjóli loðinnar ályktunar frá Öryggisráðinu. Sprengjur hafa fallið á skóla og sjúkrahús og enginn veit hvað margir hafa fallið.

Nú ríður á að Íranir geti komið sér upp kjarnavopnum hið fyrsta, eins er það með önnur ríki sem ekki eru í náðinni hjá Bandaríkjamönnum og leppum þeirra í Nató. Þau verða að vera sér úti um úran og hefja sprengingar svo fljótt og auðið er annars er voðinn vís. Flott skilaboð það, gleymum því ekki, að þetta var allt með samþykki Ríkisstjórnar Íslands.

Það líður varla sá dagur að maður fái ekki þá ónota tilfinninguna, að valdaelíta heimsins sé að hafa mann að fífli. Öllu átakanlegra er þó að lesa eða hlusta á hástefndan fréttaflutning af lygaþvælunni. Dæmi er frétt frá Bandaríkjunum á Rúv, þar segir svo: „Bandaríska alríkislögreglan segist hafa afstýrt tilræðinu með því að handtaka íranskan mann sem mun hafa reynt að fá mexíkóskt glæpagengi til að koma fyrir sprengju á eftirlætis-veitingastað sádí-arabíska sendiherrans í Washington.“ Fyrr í fréttinni sagði: „Hillary Clinton, utanríkisráðherra Bandríkjanna, segir allt benda til þess að æðstu klerkar í Íran hafi átt þátt í samsæri um að myrða sendiherra Sádí-Arabíu í Washington. Forseti Írans gæti hins vegar vel verið saklaus í þessu máli.“

Enda þótt að handrit þetta sé svo vitlaust að það fengist aldrei kvikmyndað í Hollywood, er það þó ekki vitlausara en það, að allir helstu fjölmiðlar heims éta það upp eftir höfundunum athugasemdalaust. Þarna er hins vegar verið að kynda undir ófriðarbál sem næra á óseðjandi hernarmaskínu í von um að koma á vinveittri leppstjórn í Iran eða eins og er í Sádí-Arabíu. Aldrei heyrast Bandaríkjamenn tala um mannréttindi í Sádí-Arabíu þar sem kvenfólk má ekki einu sinni aka bíl og þjófar eru handarhöggnir.

.